اقتصاددانان ایرانی جزو اقتصاددانان معروف جهان اند

ایرانی اند اما ایران از دانش آنها محروم است

 

 قصد نداریم به شمارش تمام اقتصاددانان ایرانی که در اطراف و اکناف جهان پراکنده بوده و به آموزش و پژوهش اشتغال دارند بپردازیم بلکه در حد بضاعت و فرصت سعی می شود به معرفی اجمالی از شاخص ترین آنها اکتفا کنیم. (مشت نمونه ی خروار...)

۱- محمد هاشم پسران (استاد دانشگاه کمبریج + دکترایش را از کمبریج گرفته)

۲- محسن بهمنی اسکویی (استاد دانشگاه ویسکانسین امریکا + دکترا از دانشگاه ایالتی میشیگان)

۳- نوریل روبینی ( استاد دانشگاه نیویورک + دکترایش را از هاروارد گرفته)

۴- همایون کاتوزیان ( تحصیل در انگلیس و استاد دانشگاه آکسفورد)

۵- جواد صالحی اصفهانی (استاد پلی تکنیک ویرجیانا آمریکا + ارشد و دکترا را از هاروارد گرفته و در پنسیلوانیا و آکسفورد سابقه تدریس دارد )

۶- سهراب بهداد ( دکتری از دانشگاه میشیگان واستاد دانشگاه میشیگان )

۷- هوشنگ امیراحمدی (دکتری از دانشگاه کرنل واستاد دانشگاه راتگرز آمریکا)

۸- هادی صالحی اصفهانی (برادر کوچک تر جواد صالحی اصفهانی است که همراه با هایده صالحی اصفهانی هر سه نفر اقتصاد خوانده اند و اقتصاددان شده اند. استاد دانشگاه ایلینویز)

۹- کامران مؤید (دکتری اقتصاد  از دانشگاه ایندیانا و یک کارشناسی ارشد در ریاضیات را از دانشگاه نورث ایسترن دریافت کرده و استاد همین دانشگاه است)

 ۱۰- وحید نوشیروانی (استاد اقتصاد، دانشگاه کلمبیا در نیویورک)

۱۱- احمد سیف (استاد دانشگاه استافوردشایر انگلستان )

۱۲- حسن حکیمیان (استاد دانشگاه سیتی لندن )

۱۳- حمید زنگنه (استاد اقتصاد در دانشگاه وایدنر پنسیلوانیا امریکا)

۱۴- فرهاد نعمانی (استاد دانشگاه امریکایی پاریس)

۱۵- فرهاد نوربخش (استاد دانشگاه گلاکسو انگلیس)

و ...

...

تعداد زیادی از  اقتصاددانان ایرانی که دست سرنوشت آنها را دور از وطن نگه داشته است (و اینک در ده� های ششم تا هشتم زندگی خود هستند) همچنان علاقه مند و دل نگران سرنوشت وطن خویش هستند. آنها وقایع و روندهای اقتصاد ایران را با دقت پیگیری کرده و با بهره گیری از کانال های مختلف ارتباطی و اطلاع رسانی مثل نگارش مقاله و کتاب، انجام مصاحبه، شرکت و سخنرانی در همایش ها، حضور در برنامه ها و میزگردهای تلویزیونی، ایجاد سایت های اینترنتی و سرانجام وبلاگ نویسی امکان انتقال دیدگاه های خود را فراهم کرده اند. و برخی  که هر روز از تعدادشان کاسته می شود با سفرهایی کوتاه و دوره ای به ایران و حضور در همایش ها و جلسات پرسش و پاسخ، سعی دارند تا پژوهش هایی ک� دربارۀ ایران انجام می دهند از واقعیات جامعه فاصله نگرفته و با آن ها بیگانه نباشد.